|
| ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ αρ. φύλλου 7, Μάρτιος 2009 (εξώφυλλο) |
|
| Παρίσι 1949-1952, φωτo: Robert Frank © R.F. |
|
| Στο κέντρο της φωτογραφίας διακρίνεται το Πρώτο Δημοτικό Σχολείο Πανοράματος (1927). Φωτο: Χρ. Καλλίτσης, Φεβρουάριος. 2009, Θεσσαλονίκη | |
|
Ρόμπερτ Φρανκ, Ένα Ξένο Βλέμμα
Το Δεκέμβριο του 1992 βρέθηκε στο Παρίσι ο φωτογράφος – σκηνοθέτης Ρόμπερτ Φρανκ (Robert Frank, 1924), προσκεκλημένος του Οπτικοακουστικού Ινστιτούτου Simone de Beauvoir. Εκείνη τη χρονιά το Ινστιτούτο οργάνωσε αφιέρωμα στην ηθοποιό Ντελφίν Σερίγκ, η οποία αποβίωσε πρόωρα. Ταινία έναρξης της ολιγοήμερης εκδήλωσης ήταν το “Pull my Daisy” (1959) των Άλφρεντ Λέσλι και Ρόμπερτ Φρανκ, στην οποία πρωταγωνιστεί η γαλλίδα ηθοποιός. Ακόμη στον εκθεσιακό χώρο του Palais de Tokyo, όπου γινόταν η εκδήλωση, παρουσιαζόταν φωτογράμματα¹ από ταινίες του Ρ. Φρανκ. Mε τρεις συμφοιτητές μου (Μαριάν Σαμπονιέ, Κριστόφ Γκοτιέ, Γιούλια Ρέσοπ²) παρακολουθούσαμε τότε το σεμινάριο “La Parole aux Images” (o Λόγος στις Εικόνες), του καθηγητή Φιλίπ Ντιμπουά, στο μεταπτυχιακό τμήμα του πανεπιστημίου του Παρισιού III (Sorbonne Nouvelle). Αναλάβαμε ως εργασία να φτιάξουμε ένα μικρό ντοκιμαντέρ με κεντρικό χαρακτήρα τον ελβετικής καταγωγής φωτογράφο Ρόμπερτ Φρανκ. Σκοπός του σεμιναρίου ήταν να μάθουμε να κάνουμε μία ταινία που να συνοδεύει την έκθεση ενός καλλιτέχνη. Στο τέλος της άνοιξης του 1993, ολοκληρώσαμε το 15λεπτο ντοκιμαντέρ με τον τίτλο “Les Détours de Robert Frank” (Οι Περιστροφές του R.F.) και το παρουσιάσαμε στο πανεπιστήμιο. To 1997 ενδιαφέρθηκε για την ταινία το Maison Européene de la Photographie (MEP) του Παρισιού και την συμπεριέλαβε στη ταινιοθήκη του. Η γκαλερί Jeu de Paume του Παρισιού μετά από σύσταση του υπεύθυνου της ταινιοθήκης του MEP Μπερτράν Πριούρ, συμπεριέλαβε την ταινία στην έκθεση: “Robert Frank, Un Regard Étranger” που ξεκίνησε στις 20 Ιανουαρίου και διαρκεί μέχρι τις 22 Μαρτίου 2009. Οι φωτογραφίες του Robert Frank έγιναν ευρύτερα γνωστές από το βιβλίο του “The Americans” (Οι Αμερικανοί) που εκδόθηκε το 1958 από τον Ρομπέρ Ντελπίρ³. O Φρανκ θεωρείται από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της φωτογραφίας δρόμου. Η συλλογή των φωτογραφιών που συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο (84 ασπρόμαυρες φωτογραφίες, 184 σελίδες, πρόλογος του συγγραφέα Τζακ Κέρουακ) έγινε μετά από δίχρονη περιπλάνηση του φωτογράφου με την οικογένειά του στην αμερικανική ενδοχώρα (23.000 φωτογραφίες). Ήταν από τις πρώτες φορές που αποτυπώθηκε σε εικόνες η απομυθοποίηση του αμερικανικού ονείρου. Ήταν ο πρώτος ευρωπαίος φωτογράφος που κέρδισε υποτροφία από το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ της Νέας Υόρκης. Ο Ρόμπερτ Φρανκ στο μεγαλύτερο μέρος του έργου του εξομολογείται κομμάτια της ζωής του. Από τα τέλη της δεκαετίας του ‘60 ασχολείται κυρίως με τον κινηματογράφο. Η πιο πρόσφατη ταινία του είναι το “True Story” (Aληθινή Ιστορία, 2004). Στην έκθεση που γίνεται αυτή την περίοδο στο Παρίσι παρουσιάζε-ται το σύνολο των φωτογραφιών από την ενότητα «Οι Αμερικανοί». Επίσης περιλαμβάνονται φωτογραφίες που επέλεξε ο 85χρονος σήμερα καλλιτέχνης μαζί με τη συντηρήτρια φωτογραφιών Ούτε Έσκιλντσεν από την περίοδο που ήταν στο Παρίσι μεταξύ 1949-52. Ακόμη γίνονται προβολές των ταινιών του. Την έκθεση επιμελήθηκαν η Ούτε Έσκιλντσεν από το Μουσείο Folkwang του Έσεν και η Μάρτα Τζίλι διευθύντρια τoυ Jeu de Paume. Η έκθεση πρόκειται να περιοδεύσει και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. ¹ Φωτογραφίες τυπωμένες από κινηματογραφικό φιλμ. ²To καλοκαίρι του 1993 η συμφοιτήτριά μας Γιούλια Ρέσοπ έχασε αναπάντεχα τη ζωή της. Η Μαριάν Σαμπονιέ ζεί στο Παρίσι και ο Κριστόφ Γκοτιέ στο Μόντρεαλ του Καναδά, όπου διδάσκει στο πανεπιστήμιο της πόλης συγγραφή σεναρίου για τον κινηματογράφο. ³O γάλλος Ρομπέρ Ντελπίρ είναι από τους πρωτοπόρους στην έκδοση φωτογραφικών βιβλίων. _______ Πληροφορίες για την έκθεση: http://www.jeudepaume.org
ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΑΙΤΗΜΑ
Εδώ και μερικούς μήνες από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, φυλακισμένοι, μετανάστες, πλούσιοι και φτωχοί διαμαρτύρονται, απέχουν, απεργούν, διαδηλώνουν, κάνουν καταλήψεις με κοινό αίτημα την Κάθαρση: ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΜΙΖΕΣ ΚΑΙ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ Τη Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2008 στις 12 περίπου το βράδυ η Κωνσταντίνα Κούνεβα,γενική γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, επιστρέφοντας από τη δουλειά της δέχτηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι. Το γεγονός προκάλεσε κινητοποιήσεις πολιτών σε όλη την Ελλάδα. Δύο μήνες μετά η 43χρονη εργάτρια μάχεται για τη ζωή της. Στην πρόταση που της έγινε από κόμματα να είναι υποψήφια για τις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009 η απάντησή της ήταν αρνητική. «Σας αγαπώ πολύ και σας ευχαριστώ πολύ για όλα. Μη σταματάτε!» δήλωσε στις 20 Φεβρουαρίου από το νοσοκομείο. Στα βαθιά νερά του ψέμματος η αλήθεια κολυμπάει όπως το δελφίνι.
ΕΘΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Μεταξύ Ιουλίου και Δεκεμβρίου 2008 έγινε έρευνα για τη διαφθορά στην Ελλάδα, σε δείγμα 6.100 ατόμων από 62 ερευνητές για λογαριασμό της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΕΛΛΑΣ από την εταιρία δημοσκοπήσεων Public Issue. Η έρευνα δόθηκε στη δημοσιότητα το Φεβρουάριο του 2009. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτής υπολογίζεται σε 750 εκατομμύρια ευρώ το ποσό που ξόδεψαν οι Έλληνες το 2008 για μίζες (15% αύξηση από το 2007). Το αισιόδοξο μήνυμα πηγάζει από τη στάση της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στη διαφθορά. Οκτώ στους δέκα συμφωνούμε «να εφαρμόζονται οι νόμοι γρήγορα και για όλους, χωρίς εξαιρέσεις». Το πρόβλημα της διαφθοράς είναι κοινό μυστικό. Τέλος, περισσότεροι είμαστε εκείνοι που πιστεύουμε πως μπορεί να εξαλειφθεί η διαφθορά στην Ελλάδα. __________ Πληροφορίες: http://www.transparency.gr/
_____________________________________________________________________________
Μπορούμε να διδαχτούμε από τα καλά που έκαναν οι πρόγονοί μας, οι οποίοι έφτασαν πρόσφυγες στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα και συνέβαλαν ενωμένοι στην κοινωνική τους οργάνωση; Πρώτ’ απ’ όλα φρόντισαν να φτιάξουν ένα καλό δημοτικό σχολείο στη γειτονιά τους.
Στο κέντρο της κάτω φωτογραφίας διακρίνεται το Πρώτο Δημοτικό Σχολείο Πανοράματος (1927). Τα παιδιά που κατοικούν στα σπίτια που φαίνονται και όχι μόνο θα έπρεπε να έχουν πρόσβαση σε αυτό. Ωστόσο, το ιστορικό Σχολείο έχει καταντήσει χώρος παράνομης στάθμευσης.
Χρίστος Καλλίτσης
|
- 13/03/2009
|
« Επιστροφή |